Η Ελλάδα και η κατάσταση στην Ε.Ε. (2)

Εάν τα δημοσιεύματα είναι σωστά, η Victoria Nuland έχει ήδη επισκεφτεί μια φορά τον Έλληνα πρωθυπουργό και του εξήγησε ότι δεν επιτρέπεται ούτε να αποχωρήσει από την Ε.Ε. ούτε να διατηρεί στενές σχέσεις με τους Ρώσους αλλιώς θα υπάρξουν συνέπειες, η ευγενική γλώσσα για την ανατροπή ή για την δολοφονία. Πράγματι, ο Έλληνας πρωθυπουργός ίσως το γνωρίζει αυτό χωρίς την ανάγκη μιας επίσκεψης.

Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η «Ελληνική κρίση χρέους» είναι τώρα τιθασευμένη. Το ΔΝΤ έχει ήδη εγκρίνει τη θέση της Ελληνικής κυβέρνησης με τη δημοσίευση της έκθεσης του πως ήταν λάθος από την αρχή να επιβάλει λιτότητα στην Ελλάδα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πιεσμένες από την έκθεση αυτή και από την Washington, θα συνεργαστούν τώρα με την Ελληνική κυβέρνηση για να καταλήξουν σε ένα σχέδιο αποδεκτό από την Ελλάδα.

Αυτό σημαίνει ότι η Ιταλία, η Ισπανία, και η Πορτογαλία μπορούν επίσης να αναμένουν πιο επιεική μεταχείριση.

Οι χαμένοι είναι οι πλιατσικολόγοι οι οποίοι σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν τα μέτρα λιτότητας για να αναγκάσουν τις χώρες αυτές να μεταφέρουν στοιχεία του εθνικού πλούτου στα χέρια ιδιωτών. Δεν υπονοώ ότι είναι εντελώς αποθαρρυμένοι, μόνο ότι η έκταση της λεηλασίας έχει μειωθεί.

Όπως έχω γράψει στο παρελθόν, η Ελληνική «κρίση του χρέους» ήταν μια ενορχήστρωση στημένη από την αρχή. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τυπώνει 60 δισεκατομμύρια ευρώ το μήνα και οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της «κρίσης» θα μπορούσε να εγγυηθεί τη φερεγγυότητα των πιστωτριών τραπεζών που τυχόν αντιμετώπιζαν πρόβλημα με την αγορά των μετοχών του Ελληνικού χρέους, όπως ακριβώς η ομοσπονδιακή τράπεζα αγόρασε τους προβληματικούς «τίτλους» των στεγαστικών δανείων που είχαν στην κατοχή τους οι «πολύ μεγάλες για να αποτύχουν» τράπεζες. Αυτή η εύκολη λύση, δεν προτιμήθηκε.

Η ενορχήστρωση ήταν ένα όφελος για τα δυτικά οικονομικά συμφέροντα σε γενικές γραμμές, επιτρέποντας τεράστιες εικασίες σχετικά με το ευρώ και τυχερά παιχνίδια με στοιχήματα για τα παράγωγα του δημοσίου χρέους και τα πάντα που συνδέονται με αυτό. Κάθε διαδοχική «κρίση», όπως η ψήφος του ΟΧΙ της Κυριακής, έγινε κάλυμμα για μια επίθεση στο πετρέλαιο ή σε άλλα αγαθά. Η νοθεία και η χειραγώγηση των αγορών μπορεί να κρυφτεί δείχνοντας με το δάχτυλο την πιο πρόσφατη «κρίση».

Ο John Perkins στο βιβλίο του, «Confessions of an Economic Hit Man» [σημ. ΜΒΒ: Οι εξομολογήσεις ενός οικονομικού δολοφόνου], περιγράφει την διαδικασία με την οποία τα δυτικά οικονομικά συμφέροντα σκόπιμα υπερ-δανείζουν τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες και στην συνέχεια χρησιμοποιούν την πίεση του χρέους για να εξαναγκάσουν τη μεταφορά του πλούτου των χωρών, και συχνά της κυριαρχίας, στην Δύση. Τα προγράμματα λιτότητας του ΔΝΤ και το ΔΝΤ, έχουν παίξει από καιρό έναν ρόλο στο πλιάτσικο.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.