GRexit: Η μόνη σωστή επιλογή

Σε λιγότερο από τέσσερις εβδομάδες, η διεθνής βοήθεια που κράτησε την Ελλάδα ζωντανή τα τελευταία πέντε χρόνια πρόκειται να λήξει. Οι πληρωμές του χρέους πλησιάζουν απειλητικά και η χώρα ξεμένει από χρηματικούς πόρους, όπως επισημαίνει το CNN Money. Οι δανειστές δεν πρόκειται να διαγράψουν τα τεράστια χρέη της Ελλάδας και άρα ο πρωθυπουργός πρέπει να διαπραγματευτεί έναν συμβιβασμό ή να διακινδυνεύσει το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Ύστερα από μια επισφαλή αρχή, η κυβέρνησή του έχει αρχίσει να προτείνει λύσεις. 

Όμως, η αναμέτρηση με τους πιστωτές τροφοδοτεί την αβεβαιότητα, δημιουργώντας αναταράξεις στο εύθραυστο τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας και απειλώντας την οικονομία με επιστροφή στην ύφεση. Αυτή η αβεβαιότητα μαζί με οποιαδήποτε λανθασμένη κίνηση από τους άπειρους "ηγέτες" της Ελλάδας θα επαρκούσαν για να προκαλέσουν την «τυχαία έξοδο» της χώρας από την ευρωζώνη. Πρόκειται για εξέλιξη που καμία από τις δύο πλευρές δεν επιθυμεί. Ιδού λοιπόν οι τρεις «νάρκες» που η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει.

[1] Προθεσμίες χρεών: Το πρώτο εμπόδιο είναι το χρέος. Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερους πόρους για να επιβιώσει στην ευρωζώνη. Το πρόγραμμα διάσωσης –το οποίο ανέρχεται στα 240 δισεκατομμύρια ευρώ σε αντάλλαγμα για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις– λήγει στις 28 Φεβρουαρίου. Τι θα γίνει λοιπόν αν η Ελλάδα δεν πετύχει μια συμφωνία με τους πιστωτές της μέχρι τότε;
Καταρχήν, θα θέσει σε κίνδυνο την αποπληρωμή δανείων ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Υπάρχουν τρεις βασικές προθεσμίες, αρχίζοντας με το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ που οφείλεται στο ΔΝΤ το Μάρτιο. Άλλο 1,5 δισεκατομμύριο προορίζεται για τον Ιούνιο κι άλλο τόσο για το Σεπτέμβριο, σύμφωνα με τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor’s. Επίσης, εκκρεμούν δύο αποπληρωμές ομολόγων. Η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει περίπου 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ στην ECB και στους εταίρους της στην ευρωζώνη τον Ιούλιο, και άλλα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ τον Αύγουστο. Ο Marko Mrsnik, αναλυτής της S&P, λέει ότι η Ελλάδα θα έχει αρκετά χρήματα για να πληρώσει το ΔΝΤ το Μάρτιο, αλλά οι πληρωμές των ομολόγων που ακολουθούν θα είναι πολύ πιο δύσκολες.

[2] Κρατικά αποθέματα: Τα ταμεία της ίδιας της χώρας αδειάζουν ταχύτατα. Η Ελληνική κυβέρνηση διέθετε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε ρευστά αποθέματα το Σεπτέμβριο, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Η αναλύτρια της Moody’s Alpona Banerji πιστεύει ότι αυτό το ποσό έχει μειωθεί σημαντικά από τότε. Τα κρατικά έσοδα βρίσκονται σε πτώση καθώς οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για περικοπές φόρων ενθαρρύνουν τους πολίτες να αναβάλλουν την πληρωμή των φορολογικών τους υποχρεώσεων. Καθώς τα δεκαετή ομόλογα έχουν απόδοση πάνω από 10%, η στροφή προς τις αγορές για περισσότερο ρευστό δεν αποτελεί λύση. Η χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει ακόμα. Η κυβέρνηση στοχεύει ακόμη σε πρωτογενές πλεόνασμα –δηλαδή στη συλλογή περισσότερου ρευστού από ότι ξοδεύει, χωρίς φυσικά να υπολογίζουμε την αποπληρωμή των χρεών– και θα μπορούσε να αποκτήσει περαιτέρω έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, αν και κάποιες πωλήσεις ίσως αναβληθούν. Όμως, είναι πολύ πιθανό ότι θα χρειαστεί να λάβει 18 δισεκατομμύρια ευρώ από μη εκταμιευθέντα δάνεια από το ΔΝΤ και την Ευρώπη, και για να γίνει αυτό θα απαιτηθεί συμφωνία.

[3] Ασταθείς τράπεζες: Οι τράπεζες συνιστούν τη μεγαλύτερη άμεση απειλή για το μέλλον της Ελλάδας. Το χρήμα ρέει εκτός Ελλάδας και οι τράπεζες είναι αντιμέτωπες με τον κίνδυνο ακόμα μεγαλύτερης απώλειας καταθέσεων. Η Moody’s λέει ότι περίπου 12 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν ήδη αποσυρθεί από τις αρχές Δεκέμβρη. Για την ώρα, οι τράπεζες βασίζονται σε δάνεια από την ECB μέσω του ELA για τη χρηματοδότηση των λειτουργιών τους. Αυτά, όμως, θα μπορούσαν να πάψουν αν η Ελλάδα δεν επιτύχει συμφωνία με τους δανειστές της τούτο το μήνα. Η ECB θα μπορούσε, ίσως, να παράσχει έκτακτη χρηματοδότηση, μια βραχυπρόθεσμη σανίδα σωτηρίας που χρησιμοποιήθηκε από την Κύπρο το 2013, αλλά κι αυτό είναι μάλλον απίθανο χωρίς μια πιο μακροπρόθεσμη συμφωνία επί του ελληνικού χρέους και των οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Υπάρχει και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με 11 δισεκατομμύρια ευρώ διαθέσιμα για τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση, που λήγει την ίδια περίοδο με το Ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης.

Με έλλειψη ρευστού και αποκομμένη από τους δανειστές της, η Ελλάδα θα ήταν αναγκασμένη να αρχίσει την εκτύπωση του δικού της νομίσματος. Συνεπώς η συμμετοχή της στο ευρώ θα έληγε κάπου εκεί. «Το κατά πόσο ο κυβερνητικός συνασπισμός στην Αθήνα μπορεί να αποδεχθεί την πραγματικότητα, επιτυγχάνοντας μια συμφωνία, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα» είπε ο οικονομολόγος της Berenberg, Holger Schmieding, ο οποίος εκτιμά τον κίνδυνο μιας «τυχαίας Grexit» στο 35%.

Θα επαναλάβω ακόμα μία φορά πως η GRexit θα έπρεπε να είναι επιλογή για τη χώρα μας και όχι τραγική κατάληξη. Δεν έχουμε κανένα λόγο να προσπαθούμε να ανταγωνιστούμε και να συμμορφωθούμε με οικονομίες που έχουν δυσθεώρητα μεγέθη για τα δεδομένα μας και επιπλέον διακατέχονται από εντελώς διαφορετική κουλτούρα και νοοτροπία. Νομίζω πως είναι επιτακτική η ανάγκη μιας εθνικής, Ελληνικής πολιτικής που θα στηριχθεί στο δικό μας εθνικό νόμισμα και την ανάκτηση των απολεσθέντων κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στην οικονομία του τόπου μας.

6 σχόλια:

  1. Η νεότευκτη συγκυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να συναιρέσει τις ασύμπτωτες δικές της εκτιμήσεις και απόψεις με εκείνες της Ευρώπης προκειμένου να αρθρώσει έστω και τυπικά έναν προγραμματικό λόγο αρχών και προτεραιοτήτων. Ο κυβερνητικός σχηματισμός διατείνεται ότι λειτουργεί ενωτικά ως ένας ισχυρός εντολοδόχος του ελληνικού λαού συγκροτώντας ένα αρραγές αντιμνημονιακό μέτωπο. Ο κ. πρωθυπουργός λοιπόν (ευτυχώς που διάγουμε το τριώδιο και το όλον θέαμα μπορεί να εκληφθεί σε σχέση με το παραφθαρμένο έθιμο του μασκαρέματος), μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα, συνεχίζει να αντιπολιτεύεται, αυτή τη φορά εναντίον του ευρωπαϊκού κατεστημένου και του ΔΝΤ. Παράλληλα με έναν τελείως αντιφατικό τρόπο αναζητά συμμαχίες ανάμεσα σ’ εκείνους που προσάπτει μομφές για την παρούσα κατάσταση. Η Ελληνική πλευρά επιχειρεί να αποδείξει με ενάργεια τη ζοφερή κοινωνική πραγματικότητα ως αποτέλεσμα της μνημονιακής λιτότητας. Ως εκ τούτου επιδίδεται σε μια απόπειρα ευαισθητοποίησης η οποία συνίσταται σε ασαφείς επικλήσεις περί των ορίων αντοχής του ελληνικού λαού. Μάλιστα σε αυτόν τον αόριστο πολιτικά ξεσηκωμό συνασπίζονται συγκυριακά κι άλλοι παρά το γεγονός ότι το «αντιστασιακό αίτημα» παραμένει απλά η συνέχεια του βερεσέ με άλλους όρους και άλλα ονόματα. Σύμφωνα με τον ουτοπικό παράδεισο του Σύριζα: Οι οικονομικοί δείκτες οφείλουν να έρθουν σε συνάρτηση με τους ανθρωπιστικούς όρους κι αυτό που αναζητείται είναι απλώς τα μεγέθη εκείνα που οριοθετούν την αναπτυξιακή καμπύλη. Η προηγούμενη κυβέρνηση με την απόλυτη παραίτηση από κάθε διεκδίκηση και παντελή παράδοση πέρα από κάθε διαπραγματευτική αξίωση, έχει παράσχει το γόνιμο έδαφος για μια στείρα και θυμική αντίδραση απέναντι σε σοβαρές ανειλημμένες υποχρεώσεις. Ο σημερινός κυβερνητικός συνασπισμός προβαίνει σε μια μύχια εξαγόρευση του δράματος του ελληνικού λαού -ελπίζοντας χωρίς συμμαχίες- που ακριβώς? Παρεκτός από μια ηρωική πτώχευση τι μένει? Μόνο ο Θεός μπορεί και τελικώς θα αποδώσει το δίκιο αλλά αυτοί δηλώνουν κι αντίθεοι. Συγγνώμη δύο ερωτήματα: α. Πως ο Σύριζα έταζε ανερυθρίαστα διάφορα χωρίς να έχει βολιδοσκοπήσει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις? και β. Αφού διαμηνύθηκε σε όλους τους τόνους από τον κ. Πρωθυπουργό ότι έχει ρητή εντολή από το λαό γιατί άραγε θεωρείται πιθανόν να μας οδηγήσουν σε δημοψήφισμα για μια επιλογή που έχει ήδη γίνει με τις εκλογές? Μία είναι η απάντηση: Η αρνητική διαλεκτική της ελληνικής αριστεράς μπορεί μόνο να γκρεμίζει συνιστώντας μια αντιμνημονιακή χειροβομβίδα, αλλά όχι να βάλλει τη μία πέτρα πάνω στην άλλη γι’ αυτό τον τόπο. Αυτεξούσιος




    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα μπορούσε πράγματι η Ελλάδα να σταθεί μόνη της, έχοντας οικονομική αυτάρκεια;

    Π.χ για να αναπτυχθεί η γεωργία θα πρέπει να δώσει το κράτος τα κίνητρα. Που θα βρεθούν τα χρήματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σήμερα υπάρχει αλόγιστη διασπάθιση του κρατικού χρήματος. Μια κυβέρνηση που θα αποφάσιζε να σταθεί στα πόδια της η Ελλάδα, είναι βέβαιο το ότι έχει τρόπο να διασφαλίσει τα κονδύλια εκείνα που απαιτούνται για να (επαν) εκκινήσει η οικονομία της.
    Θα επανέλθω, ωστόσο, με εκτενέστερη αναφορά στο θέμα γιατί είναι μεγάλο το ζήτημα για να καλυφθεί στα πλαίσια μιας σύντομης απάντησης σε σχόλιο.

    Σε γενικές γραμμές, πάντως, το δύσκολο είναι να ξεκινήσει εκ νέου η τελματωμένη Ελληνική οικονομία, καθώς επίσης και το να εφαρμοστούν οι κανόνες για την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της. Μετά το ένα θα φέρει το άλλο.

    Σήμερα, δυστυχώς, δεν υπάρχει Ελληνική πολιτική και κατ' επέκταση πολιτική βούληση για να αυτονομηθεί η Ελλάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η προσωπική μου γνώμη και σχετικά με το θέμα που θίγεις αγαπητέ, αν επιτρέπεις, ταυτίζεται με αυτή του φίλτατου Μανώλη που διακηρύσσει ότι χρειάζεται απλά, ένας έλληνας πολιτικός. Αυτό το πρόσωπο με τη στήριξη του ελληνικού λαού θα διερευνούσε αν ρεαλιστικά η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας συναντάται με τα εθνικά συμφέροντα και με ποιο τρόπο δύναται να εξασφαλιστεί αυτή η απαραίτητη συνθήκη. Στην περίπτωση που αυτό θα καθίστατο αδύνατον προφανώς και τότε η χώρα μας, μάλλον θα όφειλε να διαχωρίσει τη θέση της και να δρομολογήσει μια αυτοδιάθετη κι αυτόνομη πορεία. Η πατρίδα θεωρώ πως θα είχε τη δυνατότητα να σταθεί στα πόδια της, αν υπήρχε ένα όραμα ικανό να νοηματοδοτήσει την καθημερινή ζωή με κάποια από τα ανώτερα ιδανικά αυτού του λαού. Το κρίσιμο σημείο καμπής, θα ήταν το ξεπέρασμα του αρχικού σοκ ως αποτέλεσμα της απότομης μετάβασης από τον αστικό τρόπο της σημερινής ζωής σε μια σαφώς πιο περιορισμένη αγοραία πραγματικότητα, υπό το κράτος μιας διευρυμένης οικονομικής δυσπραγίας. Όλα τα παραπάνω τελούν υπό την προϋπόθεση ότι θα υπήρχε μια ομάδα προσώπων με στερεωμένη την πρόθεση και πίστη να υπηρετήσουν με ανιδιοτέλεια τον ελληνικό λαό και τις ανάγκες του. Ο λαός μας αντίστοιχα απ΄ την πλευρά του σίγουρα θα έδειχνε φιλότιμο, απαντοχή και κουράγιο σε ενδεχόμενες αποστερήσεις και προοδευτικά θα αναζητούσε εναλλακτικούς τρόπους σύγχρονης και αειφόρους ανάπτυξης. Πεποίθηση μου αποτελεί, ότι όχι απλώς μπορούμε να επιβιώσουμε, αλλά συν τω χρόνω να εξάγουμε κιόλας ποιοτικά προϊόντα και υψηλών προδιαγραφών υπηρεσίες από τον ευλογημένο αυτό τόπο. Σίγουρα η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια γενικότερη τάση για συνασπισμούς κρατών ωστόσο και η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι σε μια προνομιακή σχέση με την ΕΕ χωρίς να είναι πλήρες κράτος μέλος συμπλέοντας μόνο σε ορισμένες πολιτικές κοινού συμφέροντος. Σύμφωνα με το τωρινό καθεστώς της σχέσης μας με την ΕΕ, ενδέχεται η απεμπλοκή μας να καταστεί μια βίαιη διαδικασία εξαιτίας οικονομικών υποχρεώσεων και πολλαπλών θεσμικών εξαρτήσεων. Την όλη δυσκολία του εγχειρήματος δυσχεραίνει τα μέγιστα η αλλοπρόσαλλη στάση της σημερινής κυβέρνησης που ποιεί την ανάγκη φιλότιμο και το τέλος της πίστωσης βαφτίζει ως μια υπερήφανη εθνικά στάση. Δόξα τω Θεώ που εγγυάται πάντων και δεν είμαστε παντελώς έρμαια στις μηδενιστικές πολιτικές τους, με το δικό μας κομμάτι ευθύνης όμως τι γίνεται? Αυτεξούσιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι σημαίνει αλόγιστη διασπάθιση;
    Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να περιγραφεί η οικονομική αυτονομία,αν μπορεί να υπάρξει, της χώρας γιατί κανείς δεν μιλά πουθενά γι αυτήν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σημαίνει πως δεν υπάρχει έλεγχος και πλάνο στις κρατικές δαπάνες.

    Είναι μεγάλο το θέμα και γι' αυτό όπως προείπα θα επανέλθω με λεπτομέρειες για το τι σημαίνει και πως μπορεί να επιτευχθεί η αυτονομία της οικονομίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.