H διαφορά Ρωσίας και Ελλάδας σήμερα

Τι διαφορά έχει σήμερα η Ρωσία από την Ελλάδα; Η Ρωσία είναι η πρώτη υπερδύναμη του πλανήτη, ενώ η Ελλάδα μας είναι μια χώρα χωρίς εθνικό γόητρο, καταχρεωμένη, έρμαιο της Ευρωπαϊκής πολιτικής που την καταρρακώνει μέρα με τη μέρα. 

Πως προέκυψε, όμως, μια τέτοια χαοτική διαφορά τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε πως ο πολιτισμός μας προϋπήρχε των Ρώσων και μάλιστα συντελέσαμε στην ανάπτυξή του δικού τους πολιτισμού; Η απάντηση είναι απλή: Δεν συνετέλεσε η Ελλάδα, αλλά η Ορθόδοξη πίστη που κάποτε ήταν αναπόσπαστο και αδιαίρετο κομμάτι της έννοιας "Ελλάδα". Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ ένας απλός γεωγραφικός προσδιορισμός. Η Ορθόδοξη πίστη όριζε την Ελλάδα, ως λογική συνέχεια της βαθιάς θρησκευτικότητας των αρχαίων Ελλήνων.

Όμως από την δολοφονία του Καποδίστρια και μετά, αυτή η πίστη πολεμήθηκε από όλα τα πολιτεύματα και τις κυβερνήσεις που πέρασαν και που στις μέρες μας προσπαθούν να της δώσουν την χαριστική βολή. Προσπάθειες ανέγερσης σε τεμένη, τμήμα ισλαμικών σπουδών στη θεολογική σχολή της Θεσσαλονίκης, διαδικασίες εύκολης ίδρυσης "θρησκειών", νομοθετήματα πάσης φύσεως αντίθετα με την πίστη και τις αρχές μας και κυρίως πολεμική ευθεία και ύπουλη στην Ορθοδοξία. Σε αυτή την πολεμική των πολιτικών συμπράττουν και διαπλέκονται επίσκοποι, κληρικοί, θεολόγοι, θρησκευόμενοι, προτείνοντας και υποστηρίζοντας στο ευρύτερο φάσμα της πολιτικής, ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία και την πίστη των Πατέρων μας. Ταυτόχρονα, αποθαρρύνουν και πολεμούν ανθρώπους που ζουν μέσα στην ζωή της Εκκλησίας και θέλουν να αγωνιστούν και να μεταφέρουν αυτό το πνεύμα και στην πολιτική, όπως έκανε ο Ιωάννης Α. Καποδίστριας.

Οι Ρώσοι, αντίθετα, δεν έχουν κανένα κόμπλεξ κατωτερότητας και έχουν συνειδητοποιήσει πως η μεγάλη τους δύναμη πηγάζει και αντλείται μέσα από την Ορθόδοξη πίστη. Γι' αυτό στέλνουν το στολίδι του ναυτικού τους να παραλάβει την εικόνα του Αγίου Ισαποστόλου Μεγάλου Πρίγκιπα Βλαντιμίρ, προστάτη του ηγέτη τους, την ίδια ώρα που εμείς αποκαθηλώνουμε όχι μόνο τις εικόνες αλλά κάθε σημάδι της πίστης μέσα στην καθημερινότητά μας. 

Έχουμε αποδεχτεί πλήρως τον δυτικό τρόπο σκέψης, ξεχνώντας πως η Ελλάδα πάντα σκεφτόταν και ζούσε Ανατολικά

Ο νοών νοείτω ...

Σχετικά με την μεταφορά της εικόνας, γράφει η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ": 
Δι’ ευχών του Βλαντιμίρ Πούτιν, ένα εντυπωσιακό Ρωσικό ιστιοφόρο διασχίζει τούτες τις μέρες, που τα βλέμματα τα ανθρωπότητας είναι στραμμένα στην Κριμαία, το Αιγαίο, για να υπενθυμίσει και να υπογραμμίσει την προαιώνια ναυτική παρουσία της Ρωσίας στα θερμά νερά της Μεσογείου. Επιβλητικό στην εμφάνισή του το ιστιοφόρο MIR πλέει με σύνθημα «Δόξα στο Ρωσικό Ναυτικό», σ’ ένα ταξίδι χιλιάδων μιλίων, που είναι αφιερωμένο στη συμπλήρωση 300 χρόνων από την επέτειο της νίκης του ρωσικού ναυτικού, υπό τις εντολές του τσάρου Πέτρου Α΄, επί του στόλου της Σουηδίας στο ακρωτήριο Gangut, η οποία έχει καταγραφεί ως η πρώτη νίκη στην ιστορία του ρωσικού πολεμικού στόλου.
MIR, ειρήνη δηλαδή, είναι το όνομά του και ναυπηγήθηκε, μαζί με άλλα πέντε όμοιά του στα ναυπηγεία του Γκντανσκ, στην Πολωνία, επί Σοβιετικής Ενωσης, για ερευνητικούς σκοπούς –ανήκει στο κρατικό πανεπιστήμιο θαλάσσιας και ποτάμιας ναυσιπλοΐας «Ναύαρχος Μακάροφ» της Αγίας Πετρούπολης– πλην όμως μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ χρησιμοποιείται σε αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.
Δεν αναφέρθηκε από ρωσικής πλευράς η συμμετοχή του σε κάποιους ιστιοπλοϊκούς αγώνες κατά την παραμονή του στο Αιγαίο, προτού επιστρέψει τον Αύγουστο, σύμφωνα με τα όσα είπε ο κυβερνήτης του κ. Αντρέι Ορλόφ, στην Αγία Πετρούπολη. Δεν λείπουν, όμως, οι συμβολισμοί, ειδικά τώρα, σε μια εποχή που ο Πούτιν εμφανίζεται να βαδίζει στα χνάρια των τσάρων και των Σοβιετικών οραματιζόμενος αυτοκρατορίες. Το MIR, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά σε ανακοίνωση του ρωσικού προξενείου της Θεσσαλονίκης, επέλεξε να δέσει «σε τόπους στρατιωτικής δόξας του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο» σημειώνοντας ως τέτοιους εκτός της Θεσσαλονίκης και της Αλεξανδρούπολης, το Ναυαρίνο και το Τσεσμέ (Σμύρνη) στα τουρκικά παραλία, στη Μεσόγειο και στη Βαλτική, επιστρέφοντας στην Αγία Πετρούπολη μέσω των νήσων Αλαντ και της χερσονήσου Hanko. Ο σχεδιασμός προέβλεπε να «πιάσει», αναχωρώντας σήμερα από τη Θεσσαλονίκη για την Αλεξανδρούπολη, και στη χερσόνησο του Αθω, προκειμένου να παραλάβει από την Ιερά Μονή Βατοπεδίου μια βυζαντινή εικόνα.
Η εικόνα του Αγίου Ισαποστόλου Μεγάλου Πρίγκιπα Βλαντιμίρ αγιογραφήθηκε στην Ι.Μ. Αγίου Παντελεήμονος στην Αγία Πετρούπολη προς τιμήν της νίκης της Ρωσίας στον αποκαλούμενο «Βόρειο Πόλεμο» και είχε μεταφερθεί στο Βατοπέδι για να την ευλογήσει ο ηγούμενος Εφραίμ, που αναδεικνύεται σε προνομιακό συνομιλητή του ρωσικού παράγοντα στον Αθω.
Ομως οι Ρώσοι ήρθαν στην Ελλάδα χωρίς να είναι εφοδιασμένοι με βίζα Σένγκεν, από το ελληνικό προξενείο της Αγίας Πετρούπολης. Ετσι, η αποβίβαση των μελών του πληρώματος και της αντιπροσωπείας με επικεφαλής τον πρύτανη του πανεπιστημίου της Αγ. Πετρούπολης, Σ.Ο. Μπαρίσνικοφ, δεν είχε επιτραπεί έως χθες στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Ούτε είναι βέβαιο ότι οι ελληνικές αρχές θα επιτρέψουν να αποβιβαστούν σήμερα και στο Βατοπέδι.
Πληροφορίες ανέφεραν πως καταβάλλονταν έως τη νύχτα προσπάθειες να ξεπεραστεί διά της διπλωματικής οδού το εμπόδιο της βίζας, αλλά αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, η εικόνα θα μεταφερθεί στα ανοιχτά του Αθω με βενζινάκατο και θα παραδοθεί στους Ρώσους. Από χθες το πρωί, πάντως, που το MIR «κατέβασε σκάλα» στην κεντρική προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης καταγράφηκε συρροή επισκεπτών, με τον πλοίαρχο κ. Ορλόφ να δέχεται, μεταξύ άλλων, στη δεξίωση που έγινε το βράδυ για τις επίσημες αρχές, αλλά και νωρίτερα από απλούς πολίτες, ερωτήσεις για το εάν είναι απόγονος των πρωταγωνιστών των Ορλοφικών, της εξέγερσης δηλαδή που εκδηλώθηκε το 1770 στην Πελοπόννησο, η οποία είχε σχεδιαστεί και οργανωθεί από Ρώσους αξιωματούχους στην υπηρεσία της τσαρίνας Αικατερίνης Β΄ και Πελοποννήσιους, κατά κύριο λόγο, κοτζαμπάσηδες και αρχιερείς.
Τόσο η θέα του γιγαντιαίου ιστιοφόρου κατά την είσοδο στον Θερμαϊκό όσο και η παρουσία του στον προβλήτα μαγνήτιζε το βλέμμα των διερχομένων και αρκετοί ανέβηκαν στο κατάστρωμα και ξεναγήθηκαν στο εσωτερικό από το ευγενικό πλήρωμά του.

1 σχόλιο:

  1. Ένα άρθρο που με δυο φράσεις μόνο είναι αυτό που εγώ λέω "πατρίδα":.... "η Ορθόδοξη πίστη που κάποτε ήταν αναπόσπαστο και αδιαίρετο κομμάτι της έννοιας "Ελλάδα". Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ ένας απλός γεωγραφικός προσδιορισμός. Η Ορθόδοξη πίστη όριζε την Ελλάδα, ως λογική συνέχεια της βαθιάς θρησκευτικότητας των αρχαίων Ελλήνων"

    Απλά πράγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.