La maldición de San Nectario

Επειδή κάποιοι εξακολουθούν να αμφιβάλλουν για το εάν και κατά πόσο η Ορθόδοξη Πίστη είναι ζωντανή και έχει εφαρμογή στις μέρες μας, αξίζει να δούμε ένα χειροπιαστό και τρανταχτό παράδειγμα.

Την ιστορία που θα σας αφηγηθούμε δημοσίευσε για πρώτη φορά, στην έντυπη έκδοσή της, η Ισπανική εφημερίδα "El País", την Τρίτη 31 Οκτωβρίου του 1995.

Κατά την ποδοσφαιρική περίοδο 1971–1972 προπονητής της Ισπανικής ομάδας Sevilla Fútbol Club S.A.D., της γνωστής στην Ελλάδα ως Σεβίλλη, ήταν ο Έλληνας Νταν (Γιάννης) Γεωργιάδης (5 Μαΐου 1922 – 18 Ιανουαρίου 1998).

Ο Νταν Γεωργιάδης γεννήθηκε στην Ιθάκη, ωστόσο πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Εμπορικών Επιστημών Βουκουρεστίου, όπου αποφοίτησε με το πτυχίο των Οικονομικών. Στην Ρουμανία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αρχικά διακρίθηκε στον στίβο, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πένταθλο των διεθνών αγώνων Ρουμανίας, Γιουγκοσλαβίας, Αλβανίας, Βουλγαρίας και Ουγγαρίας του 1947 στο Βουκουρέστι. Ταυτόχρονα, διετέλεσε βασικός τερματοφύλακας στην Clubul Sportiv Juventus Bucureşti (πρωταθλήτρια Ρουμανίας το 1930). Είχε επίσης 22 συμμετοχές –με την πρώτη σε ηλικία μόλις 16 ετών– στην εθνική ομάδα rugby της Ρουμανίας και 12 συμμετοχές, με την πρώτη στην ηλικία των 18ετών, στην εθνική του handball. Το 1947 επέστρεψε στην Ελλάδα για να αγωνισθεί με την ομάδα του Παναθηναϊκού, αλλά αγωνίστηκε μόλις σε τρία παιχνίδια, καθώς μία εξάρθρωση στο χέρι του τον αναγκάστηκε να σταματήσει το ποδόσφαιρο το 1948, σε ηλικία 26 ετών.

Όταν ανέλαβε ως προπονητής την Σεβίλλη θεώρησε σκόπιμο να εκμεταλλευτεί ένα κενό στο αγωνιστικό πρόγραμμα, μετά το τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος, και διοργάνωσε ένα ταξίδι στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων, ο Γεωργιάδης θέλησε να μάθει στους παίκτες του τον νεοφανή Άγιο της Ελλάδος, τον Άγιο Νεκτάριο, τονίζοντάς τους το πόσο πολύ τιμάται στην Πατρίδα μας.

Όπως αφηγήθηκε το 1995 ο γιατρός της ομάδος Dr. Antonio Leal Graciani, γιός του τότε επίσης γιατρού της ομάδος Leal Graciani που ήταν παρών στο ταξίδι με τον Έλληνα τεχνικό, οι παίκτες και το επιτελείο της Σεβίλλης περίμεναν, βάσει των λεγομένων του προπονητή τους, να δουν έναν υπέρλαμπρο ναό εφάμιλλο του ναού που έχουν οι Ισπανοί προς τιμήν της Virgen de la Esperanza de Macarena de Sevilla(1).

Μόλις αντίκρισαν το μικρό εκκλησάκι, των μόλις 15 τετραγωνικών μέτρων, του μοναστηριού του Αγίου –ο περικαλλής ναός δεν είχε κτισθεί ακόμα– έβαλαν τα γέλια και άρχισαν να κοροϊδεύουν τον προπονητή τους λέγοντας πως ο Άγιός του δεν ήταν και τόσο σπουδαίος όσο τους τον παρουσίαζε.

Η ομάδα της Ανδαλουσίας επέστρεψε στην Ισπανία και, όπως λέει ο Graciani, η εκδίκηση του Αγίου Νεκταρίου άρχισε να γίνεται εμφανής. Η ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε ένα παιχνίδι στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος και κατέληξε να υποβιβασθεί στην δεύτερη κατηγορία. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η ομάδα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και κάποιοι άρχισαν να κάνουν λόγο για την "la maldición de San Nectario", δηλαδή "την κατάρα του Αγίου Νεκταρίου".

Στις 31 Οκτωβρίου του 1995, περίπου είκοσι πέντε χρόνια μετά από το συμβάν, η Σεβίλλη επέστρεψε στην Αθήνα προκειμένου να αγωνισθεί απέναντι στον Ολυμπιακό, στον επαναληπτικό αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων στα πλαίσια του τότε κυπέλλου UEFA και νυν Europa League.

Οι παίκτες της ομάδος, με επικεφαλής τον γιατρό τους, επισκέφθηκαν εκ νέου τον Άγιο, θέλοντας να αποκαταστήσουν την αδικία που είχαν διαπράξει οι αρχαιότεροι συμπαίκτες τους. Ο Graciani κοιτώντας την μορφή του αγίου, όπως ο ίδιος ομολόγησε, σκέφτηκε πως αποκλείεται ένας άνθρωπος με τόσο γαλήνια μορφή να έχει καταραστεί την ομάδα του. «Προφανώς κάτι μας έλεγε, αλλά δεν μπορούσαμε να το καταλάβουμε», είπε.

Λίγα χρόνια μετά, η Σεβίλλη βρέθηκε στο απόγειο της δόξας της: 2 κύπελλα Ισπανίας (2006–2007, 2009–2010), 1 Super Cup(2) Ισπανίας (2007–2008), 2 συνεχόμενα Κύπελλα UEFA (2005–2006, 2006–2007), 3 συνεχόμενα Europa League (2013–2014, 2014–2015, 2015–2016) και ένα Ευρωπαϊκό Super Cup(3) (2006–2007), ενώ τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σταθερά στην τετράδα των ισχυρών ομάδων της χώρας της, μαζί με την Βασίλισσα της Ευρώπης και της Ισπανίας, Real Madrid Club de Fútbol, την Fútbol Club Barcelona και την Club Atlético de Madrid.

Σήμερα οι Sevillistas, ή Nervionenses(4), ή Blanquirojos(5) αγαπούν και τιμούν όσο λίγοι παπικοί τον Άγιο Νεκτάριο. Οι Ορθόδοξοι ακόμα αμφιβάλλουμε για την Πίστη μας και για το ότι οι Άγιοι μας μιλούν αλλά εμείς δεν ακούμε;


Το παρόν άρθρο γράφτηκε για το περιοδικό «Ενοριακή Ευλογία» του Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών, Δεκέμβριος 2016, Τεύχος 172.
___________________
(1) Η Παναγία της Ελπίδος της Macarena, ή Παναγία της Macarena, ή La Macarena, είναι μία παπική ξύλινη εικόνα της Παναγίας, του 17ου αιώνος, που τιμάται ιδιαιτέρως στην Σεβίλλη.
(2) Αγώνας μεταξύ της κατόχου του πρωταθλήματος και της κατόχου του κυπέλλου.
(3) Αγώνας μεταξύ της κατόχου του Champions League και της κατόχου του Europa League.
(4) Αυτοί που κατάγονται από την Nervión, μία σημαντική εμπορική συνοικία της Σεβίλλης, που βρίσκεται στα ανατολικά του κέντρου της πόλης (το Casco Antiguo), στα βόρεια της Distrito Sur, στα νότια του San Pablo-Santa Justa και στα δυτικά της Cerro-Amate.
(5) Κατά λέξη μεταφράζεται "οι ασπροκόκκινοι", που σημαίνει αυτοί που φορούν άσπρες και κόκκινες ποδοσφαιρικές φανέλλες.

1 σχόλιο:

  1. Και εμείς που πιστεύουμε ότι είναι αληθινή και ζωντανή η θρησκεία μας,αγρόν αγοράσαμε και πρέπει να πάμε να τον δούμε...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.