Ο δούρειος ίππος της ευρωζώνης

«Η νέα αριστερή κυβέρνηση της Ελλάδας έχει προφανώς συνειδητοποιήσει ότι το ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις βρίσκεται στην Αθήνα, καθώς η Γερμανία θα έκανε σήμερα τα πάντα για να διατηρήσει την ευρωζώνη», αναφέρεται σε άρθρο (εδώ για όσους δεν έχουν συνδρομή στο περιοδικό) του Αμερικανικού περιοδικού Foreign Policy. Όπως επισημαίνει το περιοδικό, παρά την πληθώρα δημοσιευμάτων που ισχυρίζονται ότι η Αθήνα δεν θα έπρεπε ποτέ να ενταχθεί στην ευρωζώνη, «οι τραπεζίτες στο Βερολίνο γνωρίζουν ότι η κάθε αδύναμη χώρα που θα εγκατέλειπε την ευρωζώνη θα οδηγούσε τώρα στην ισχυροποίηση του ευρώ. Αυτό θα οδηγούσε στην άνοδο της αξίας των καταθέσεων των Γερμανών, αλλά θα έπληττε παράλληλα τις εξαγωγές, τις οποίες χρειάζεται σήμερα η Γερμανία περισσότερο από ποτέ. Επιπλέον, η αβεβαιότητα σχετικά με το ευρώ θα προκαλούσε, βραχυπρόθεσμα, την απόσυρση των επενδυτών από τα Γερμανικά ομόλογα, οδηγώντας στην πτώση της αξίας τους και στην άνοδο των επιτοκίων. Αυτό θα ήταν ένα διπλό χτύπημα για τον πλούτο και την οικονομική ανάπτυξη».

Όπως σημειώνεται, «η ευρωζώνη βρίσκεται στο όριο του αποπληθωρισμού εδώ και μήνες, καθώς ακόμη και ο πληθωρισμός της Γερμανίας βρίσκεται κάτω από το όριο του 2% που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι Γερμανοί τραπεζίτες, ωστόσο, ήταν απολύτως αρνητικοί στη χρήση της χαλάρωσης των πιστώσεων ή άλλων μη συμβατικών νομισματικών εργαλείων για τη δημιουργία πληθωρισμού, υποτίμησης του ευρώ και πιθανώς τη βελτίωση της βραχυπρόθεσμης οικονομικής ανάπτυξης της ευρωζώνης. Αντίθετα αποφάσισαν ότι οι χώρες που χρειάζονται στήριξη, όπως η Ελλάδα, θα πρέπει να συνεχίσουν τις μαζικές περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες, εξυπηρετώντας παράλληλα το χρέος, σύμφωνα με τους όρους που θέτουν τα πλουσιότερα κράτη, όπως η Γερμανία. Για την πλειονότητα των οικονομολόγων αυτή ήταν μια αποτυχημένη συνταγή που θα έκανε τον ασθενή να υποφέρει πολύ περισσότερο».

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο του Foreign Policy, Daniel Altman, «οι Γερμανοί επέμειναν στην αποτυχημένη συνταγή καθώς οι τραπεζίτες του Βερολίνου συνειδητοποίησαν ότι ο πληθωρισμός μείωνε την αξία των καταθέσεων, που διαθέτουν οι πλούσιοι Γερμανοί, ενώ καθιστούσε τις Γερμανικές επενδύσεις λιγότερο ελκυστικές στους ξένους. Όσο η Γερμανία συνέχιζε να αναπτύσσεται δεν υπήρχε κανένας λόγος για την άνοδο του πληθωρισμού. Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξη με χαμηλό πληθωρισμό –και κατ’ επέκταση μικρή αύξηση στους μισθούς- αποτελούσε την τέλεια φόρμουλα, κυρίως για τους κατόχους κεφαλαίων. Οι υπερχρεωμένοι ή οι άνεργοι Γερμανοί θα μπορούσαν να επωφεληθούν από ένα πιο αδύναμο ευρώ και από μεγαλύτερο πληθωρισμό, όπως και οι Έλληνες, αλλά σίγουρα δεν αποτελούσαν την προτεραιότητα των τραπεζιτών».

Η Γερμανία συνέχισε να αναπτύσσεται, τουλάχιστον έως τα τέλη του προηγούμενου έτους. «Το τρίτο τρίμηνο, ωστόσο, του 2014 η οικονομία της έφτασε στα πρόθυρα της ύφεσης και δεν είναι σύμπτωση ότι όταν το διοικητικό συμβούλιο της ECB συναντήθηκε τον Ιανουάριο, οι Γερμανοί τραπεζίτες και πολιτικοί υποχώρησαν τελικά ή το λιγότερο απέτυχαν να πείσουν τους συναδέλφους τους για τους κινδύνους του πληθωρισμού. Τώρα, όμως, μία νέα πρόκληση αναδύεται, καθώς η Ελλάδα πιέζει τη Γερμανία να ανοίξει τα χαρτιά της. Πριν από μερικά χρόνια οι Γερμανοί ήθελαν να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη ώστε να εξέλθουν από τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα, αλλά το κόστος για τους Έλληνες ήταν να γίνουν φτωχότεροι. Η Γερμανία διέθετε τότε την ισχύ στη διαπραγμάτευση. Η νέα αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα, ωστόσο, συνειδητοποίησε προφανώς ότι το ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις βρίσκεται στην Αθήνα, καθώς η Γερμανία θα έκανε σήμερα τα πάντα για να παραμείνει στην ευρωζώνη».

Οι Αμερικανοί σιγά-σιγά και αρκετά έντεχνα χτυπούν στα θεμέλια την Γερμανική οικονομία. Από τις 25 Ιανουαρίου έχουν ακόμα ένα όπλο στην φαρέτρα τους, την Ελληνική κυβέρνηση, η οποία τείνει να αναδειχθεί σε δούρειο ίππο για την ευρωζώνη καθώς την οδηγεί σε διάλυση εκ των έσω. Δεν είναι τυχαίο πως το συγκεκριμένο περιοδικό και προεκλογικά υποστήριζε την σημερινή κυβέρνηση λέγοντας πως είναι η αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα.

1 σχόλιο:

  1. Σε κάθε σοβαρό πολιτικό οργανισμό που διεκδικεί την εξουσία και διακυβέρνηση αυτού του μαρτυρικού τόπου με αξιώσεις ήδη από το Μάιο του 2012 ως δεύτερο κόμμα οφείλει να εκπονείται η κατάστρωση ορισμένων βασικών πυλώνων πολιτικού πνεύματος για τη διευθέτηση τόσο των ευρύτερων ζητημάτων όσο και των επιμέρους τοποθετήσεων σε κεφαλαιώδη τουλάχιστον θέματα. Αντί αυτού η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύει ότι έχει ξοδέψει ακόμα σχεδόν τρία χρόνια αποκλειστικά στην αντιπολιτευτική κριτική και δείχνει να μην έχει μεριμνήσει έστω για την οργάνωση κάποιου υποτυπώδους πλάνου. Η απόδειξη απλούστατη: Η αφελής διακήρυξη του πρωθυπουργού και κυβερνητικών στελεχών περί της ύπαρξης κάποιου περιβόητου σχεδίου το οποίο διαφημίζεται τόσο για εσωτερική κατανάλωση όσο και με σκοπό τη συγκυριακή σύναψη μιας οποιαδήποτε συμμαχίας στο εξωτερικό. Διαλαλούν το αυτονόητο δηλαδή. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ πρέπει να ΕΧΕΙΣ ΣΧΕΔΙΟ- γι’ αυτό σε ψήφισαν όσοι σε ψήφισαν. Μια σχετικά υπεύθυνη πρόταση διακυβέρνησης δεν περιορίζεται στον καθησυχασμό με ρητές διαβεβαιώσεις περί κατοχής κάποιων πολιτικών σχεδιασμών. Προβαίνει στην άμεση υλοποίηση τους, αν όχι τέλος πάντων στη σχετική κοινοποίηση, κι επ’ ουδενί δεν αγωνίζεται να αποδείξει ότι απλά κατέχει ένα χάρτη αλλά αντιθέτως οδεύει στον πολιτικό προορισμό της. Οπότε δύο τινά: α. Ή απλούστατα δεν υπάρχει σχέδιο παρά μόνο επικοινωνιακή διαχείριση της ημετέρας ζοφερής κοινωνικής πραγματικότητας και της ευρωπαϊκής απαίτησης για τις όποιες οικονομικές δεσμεύσεις (καθ’ οδόν διαμόρφωση πολιτικής) ή β. υπάρχει σχέδιο αλλά δυστυχώς δεν είναι ανακοινώσιμο εξαιτίας του ότι μάλλον πρέπει να παρουσιαστεί ως ιστορική αναγκαιότητα η οποία προκύπτει δήθεν λόγω εξαιρετικά, μη προβλέψιμων καταστάσεων. Ο λόγος προφανής: η υλοποίηση αυτής της σχεδίασης δεν πρόκειται ν’ αναπαύει το μεγαλύτερο μέρος της σκεπτόμενης και μη εξαναγκασμένης κοινωνίας(ελληνικής και ευρωπαϊκής) και με κάποιο τρόπο θα πρέπει να εξασφαλιστεί η αναγκαστική συναίνεση. Αυτεξούσιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.