Ο ψεύτης ή ο άχρηστος βοσκός;

Έριξε την προηγούμενη κυβέρνηση γιατί ήθελε να «σχίσει τα μνημόνια», να τερματίσει την λιτότητα, να πάει την χώρα μπροστά και να αλλάξει την Ευρώπη. Ο λαός τον άκουσε και του έκανε την χάρη: τον ψήφισαν 2.246.064 Έλληνες δηλαδή το 36,34% του εκλογικού σώματος, γεγονός που σημαίνει αύξηση της κοινοβουλευτικής του δύναμης κατά +9,45% σε σχέση με τις προηγούμενες εθνικές εκλογές και που μεταφράζεται σε 149 έδρες που είναι 78 περισσότερες από ότι είχε.

Ήρθε στην εξουσία αλλά τελικά αποδείχθηκε πως δεν έχει σχέδιο. Ξεκίνησε τα ταξίδια και το ατελείωτο πήγαινε-έλα στις Βρυξέλλες και στο eurogroup, όπου κι αν συνεδρίαζε αυτό, και καταλήξαμε στον "θρίαμβο" του να μετονομάσουμε την "τρόικα" σε "θεσμούς" και την "δανειακή σύμβαση" σε "πρόγραμμα ανάπτυξης". Μόνο που αυτό είχε ένα κόστος: 11 δις ευρώ (10,93 δις για την ακρίβεια). Μάλιστα! Αυτή η "επιτυχία" της αριστερής κυβέρνησης κόστισε στο Ελληνικό κράτος τα χρήματα του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (ΤΧΣ), τα οποία χωρίς καμία επιπλέον απαίτηση από την μεριά της Ελλάδος μεταφέρθηκαν στον EFSF.

Η "επιτυχία" αυτή συνοδεύτηκε από την "επιτυχία" των πληρωμών των δόσεων των χρεών εξαντλώντας τα ταμειακά αποθέματα του κράτους, υφαρπάζοντας τα ταμεία της αυτοδιοίκησης και των δημοσίων φορέων και εταιρειών. Όλα αυτά κάτω από την σφαίρα της σκληρής διαπραγμάτευσης με αιχμή του δόρατος την "δημιουργική ασάφεια".

Κλείνοντας ένα εξάμηνο διακυβέρνησης των "μαθητευόμενων μάγων" της αριστεράς, η Ελλάδα μας ξέμεινε από μετρητά, έμεινε έκθετη στις υποχρεώσεις των πληρωμών που αδυνατεί να εκπληρώσει και το κυριότερο: αποκαλύφθηκε πως έχει πολιτικούς που είτε εξαγοράστηκαν από ξένα συμφέροντα ή έμειναν από επιλογές και προχώρησαν σε μια τελική διαπραγμάτευση με την πλάτη στον τοίχο.

Πριν από αυτό και πάλι ο πρωθυπουργός στράφηκε στον λαό για συμπαράσταση. Αφού έκλεισε τις τράπεζες για να τον οδηγήσει σε απόγνωση, τον ρώτησε στην συνέχεια εάν θέλει νέα μέτρα. Ο λαός και πάλι πήρε υπεύθυνη θέση και είπε ΟΧΙ, δίνοντάς στον πρωθυπουργό την δυνατότητα να διαπραγματευτεί σκληρά με τους δανειστές.

Οι 3.558.450 Έλληνες που αντιστοιχούν στο 61,31% του εκλογικού σώματος, που είπαν ΟΧΙ στα νέα μέτρα, δέχθηκαν το χτύπημα της προδοσίας μία εβδομάδα αργότερα, το πρωί της Δευτέρας 13 Ιουλίου 2015. Ο πρωθυπουργός γύρισε στην Ελλάδα με την συμφωνία της προδοσίας και της ντροπής, αφού πρώτα δεν συζήτησε ούτε σαν ενδεχόμενο μία πρόταση που πιθανώς να έσωζε την πατρίδα μας από το ξεπούλημα.

Τώρα ο πρωθυπουργός στρέφεται και πάλι στον λαό για να ζητήσει εκλογές, με λίστα αυτή τη φορά, που θα του επιτρέψουν να "καθαρίσει" το κόμμα του από τους αντιρρησίες συνείδησης για να μπορέσει να περάσει όποιο νομοσχέδιο θέλει χωρίς να τον ενοχλούν οι φωνές των αντιφρονούντων. Το απαύγασμα της δημοκρατίας και της ελευθερίας ...

Μία άσχετη απορία: Ο βοσκός του παραμυθιού ήταν ψεύτης ή άχρηστος;

2 σχόλια:

  1. ΘΕΛΩ ΝΑ'ΜΑΙ ΡΩΜΗΟΣ19 Ιουλίου, 2015 23:14

    Ο βοσκός του παραμυθιού τελικά ήταν ο λύκος.
    Μάλλον για το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας πρόκειται. 🎭

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν και το ερώτημά σας είναι ρητορικό, το ένα πάντως δεν αποκλείει το άλλο, μάλλον συμβαίνουν και τα δύο και ψέματα και ανικανότητα. Παραλείψατε να αναφέρετε ότι σε διεθνές επίπεδο εξαιτίας του ευκαιριακού και τυχάρπαστου πνεύματος χάθηκαν ευκαιρίας συμμαχίας με αντίρροπες δυνάμεις της ευρωπαϊκής παγκοσμιοποιητικής τάσης αλλά και οι παραδοσιακοί ομοιοπαθούντες ευρωπαίοι του νότου. Όταν κάποιοι διέβλεπαν από την επόμενη των εκλογών την ανυπαρξία πολιτικού σχεδιασμού,ταυτίζονταν απλουστευτικά με τις μνημονιακές απόψεις. Τώρα μετά την καταφανή καταστρατήγηση της λαϊκής βούλησης του περίτρανου 'ΌΧΙ που κρύφτηκαν οι αριστεροί-νόες της μεταρρυθμιστικής αριστεράς? Μήπως στο χρονοντούλαπο της ιστορίας? Αυτεξούσιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.