Η Ευρώπη είναι δική ΣΑΣ οικογένεια! όχι δική ΜΑΣ!

Ακούτε θράσος; Δημοσιογράφος της Ελληνικής τηλεόρασης, τον οποίο επί σειρά ετών πλήρωνε ο Έλληνας φορολογούμενος! Έρχεται να μας πει πως η Ευρώπη είναι η οικογένεια μας! Κι όχι μόνο αυτό! Ιδρύει και κόμμα, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την όποια δημοσιότητα του έχει δώσει το επάγγελμά του! Από που κι ως πού είναι η Ευρώπη η οικογένειά μας; Η δική σας είναι κ. δημοσιογράφε! Όχι η δική μας! Εσείς την αναγνωρίζεται ως οικογένειά σας! 

Λέτε πως πρέπει να συγκρουστούμε με "κάποιους γέρους θείους"; Ποιοι είναι αυτοί; Την θρησκεία μας εννοείτε; το μόνο θείο που αναγνώριζαν από τα πανάρχαια χρόνια οι πρόγονοί μας ήταν το όντως Θείον, ο Θεός! Με αυτόν θέλετε να συγκρουστούμε κ. δημοσιογράφε;

Ποια είναι τα "παλιά κιτάπια που πρέπει να σκίσουμε και να συντάξουμε νέα"; Μήπως εννοείτε να αλλάξουμε την ιστορία όπως προείπε μια άλλη "αδελφή" ψυχή σας όταν προσπάθησε να αλλοιώσει την ιστορία της πατρίδα μας και να την επιβάλλει στα σχολεία; Τα κιτάπια στα οποία είναι γραμμένα όλα όσα μας χρωστάνε οι Ευρωπαίοι που τους εκπολιτίσαμε, τους κατεβάσαμε από τα δέντρα, αυτά θέλετε να σκίσουμε; Να συντάξουμε νέα που θα δηλώνουμε πόσο θαυμάζουμε την Ευρωπαϊκή κουλτούρα και πόσο ευγνώμονες είμαστε στους Ευρωπαίους "διαφωτιστές" μας επιθυμείτε κ. δημοσιογράφε;

Η Ευρώπη φυσικά και είναι το μεγάλο σχολείο του διαφορετικού! Όπου διαφορετικό μπορεί να βάλει κανείς τον αφανισμό των ιδιοσυγκρασιών και των ιδιωμάτων των λαών, την κατάργηση των γλωσσών, την παντελή έλλειψη θρησκευτικότητας, τον θάνατο της δημοκρατίας, την επιβολή δια της οικονομικής εξαθλίωσης, την ασυδοσία, τη διαστροφή της ανθρώπινης φύσης, την παιδεραστία και όλα όσα μας έφερε η Ευρώπη! Γιατί μέχρι εκεί φτάνει ο πολιτισμός της κ. δημοσιογράφε!

Οι Έλληνες θα γίνουμε πιο Ευρωπαίοι από τους Ευρωπαίους; Ο Θεός να φυλάει! Οι Έλληνες ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ και μόνο ΕΛΛΗΝΕΣ! Οι νεο-έλληνες και νερόβραστοι ευρωπαιοέλληνες ας γίνουν ότι θέλουν! Οι ΕΛΛΗΝΕΣ θα είμαστε πάντα ΕΛΛΗΝΕΣ! Ορθόδοξοι! Ανώθευτοι! Γνήσιοι! Φυσιολογικοί! Σε όποιον αρέσει! Όποιος δεν μπορεί να το δεχθεί, να βρει καταφύγιο όπου θέλει στην Ευρώπη! Εδώ δεν κρατάμε κανέναν με το ζόρι, αλλά δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να αλλάξει το παραμικρό στην πίστη, την παράδοση, την ιστορία μας, την κουλτούρα μας, τη νοοτροπία μας!

Κλείνοντας και παραφράζοντας τα λόγια του Nigel Farage προς τον Van Rompuy έχω να σας ρωτήσω κ. δημοσιογράφε: Ποιος είστε; Με ποιο δικαίωμα εκμεταλλεύεστε την επαγγελματική ιδιότητά σας για να προβάλλετε τέτοιες ανθελληνικές θέσεις; Με ποιο θράσος ζητάτε Ελληνική ψήφο εξυπηρετώντας Ευρωπαϊκά και ανθελληνικά συμφέροντα; Ποιος σας ψήφισε και έχετε χρόνο στην τηλεόραση για να εκμεταλλευτείτε; Δεν σας γνωρίζουμε! Δεν σας δεχόμαστε! Η Ελληνική κοινωνία δεν χωράει ιδέες και απόψεις σαν τις δικές σας! Όσο νωρίτερα το καταλάβετε, τόσο καλύτερα θα είναι για όλους μας!

Διαβάστε την δήλωση:
«Το Ποτάμι» είναι η ονομασία του κόμματος που ιδρύει ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης, όπως ανακοίνωσε προς τους μετόχους και τους συνεργάτες του protagon σήμερα το μεσημέρι.
Εχθροί της παράταξης είναι οι λαϊκιστές, οι εθνικιστές, οι ευρωσκεπτικιστές. «Η Ευρώπη είναι η οικογένειά μας. Πρέπει να συγκρουστούμε με κάποιους “γέρους θείους”, να σκίσουμε κάποια παλιά κιτάπια και να συντάξουμε νέα, δε θα φύγουμε όμως, ούτε θα το παίζουμε μουτρωμένοι. Η Ευρώπη είναι το μεγάλο σχολείο της ενότητας του διαφορετικού. Άλλα τα λάθη των ηγετών και άλλες οι ευρωπαϊκές αξίες. Και σήμερα που στην Ευρώπη αμφιβάλλουν για τις λύσεις που επελέγησαν για την κρίση στην Ελλάδα, είναι η ευκαιρία να παρουσιαστούμε πιο Ευρωπαίοι από τους Ευρωπαίους.
Να καταλάβουν ότι δεν έχουν ανάγκη μόνο τον κλασικό ελληνισμό αλλά και τον σύγχρονο Έλληνα» τονίζει ο Σταύρος Θεοδωράκης.
Σχετικό ανέκδοτο για το κλείσιμο του άρθρου: 
Ο δάσκαλος εξηγεί στα παιδιά την δημιουργία του κόσμου και των ανθρώπων. Πετάγεται ένας μικρός και λέει: "κύριε ο μπαμπάς μου, μου είπε πως δεν μας έπλασε ο Θεός, αλλά καταγόμαστε από τον πίθηκο". Ο δάσκαλος ατάραχος απαντάει: "Μικρέ μου, τα οικογενειακά σας δεν μας ενδιαφέρουν!" 

1 σχόλιο:

  1. Ως σχόλιο παραθέτω το άρθρο του διευθυντή του Βήματος Αντώνη Καρακούση με τίτλο « Η Σούπα του Σταύρου»

    Ο συνάδελφός μας Σταύρος Θεοδωράκης έλαβε την απόφαση να δημιουργήσει κίνηση πολιτική και να κατέλθει στις ευρωεκλογές.

    Δικαίωμά του βεβαίως,ουδείς τον κατακρίνει γι' αυτό.

    Αντιθέτως, κάποιοι ίσως και να τον θαυμάζουν για το τόλμημά του.

    Δεν είναι αυτό το θέμα άλλωστε.

    Το ζήτημα είναι τι λέει, τι υποστηρίζει, τι διεκδικεί και αν έχει αντίληψη τους εύρους των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα και της ευθύνης που αναλαμβάνει.

    Και επειδή δεν έχουμε τίποτε άλλο για να τον κρίνουμε, παρά μόνο τη δήλωση καθόδου στις ευρωεκλογές και όσα από τις τηλεοπτικές εκπομπές εξέπεμπε χρόνια τώρα, οφείλουμε να διατυπώσουμε σοβαρές επιφυλάξεις για το εγχείρημά του.

    Η δήλωσή του είναι γεμάτη κοινότοπες διαπιστώσεις και ευχολόγια για όσα κακά μας συνοδεύουν, χωρίς εμβάθυνση, χωρίς προσέγγιση των αιτίων, χωρίς διασύνδεση με το ευρύτερο ελληνικό πρόβλημα και την ανάληψη πολλών υποχρεώσεων που απαιτεί η επίλυσή του.

    Πλανάται πλάνην οικτράν ο καλός συνάδελφος αν νομίζει ότι τα προβλήματα της χώρας είναι όπως τα παρουσιάζει στις τηλεοπτικές εκπομπές του.

    Στην πραγματική ζωή δεν υπάρχουν μοντάζ, ούτε επιλεγμένες όμορφες εικόνες ή ακόμη χειρότερα κακές, καταλλήλως φωτισμένες, ώστε να ανεκτές από το τηλεοπτικό κοινό.

    Η πραγματική ζωή είναι σκληρή. Όταν τα ταμεία είναι άδεια και δεν υπάρχουν ανοιχτές πηγές χρηματοδότησης, απαιτούνται καθαρές επιλογές και αποφάσεις στο φτερό.

    Για να εγγυηθείς μισθούς και συντάξεις σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας, πρέπει να βάλεις φόρους,να αποφασίσεις περικοπές, να αυξήσεις τιμές και εισφορές. Για να σώσεις επιχειρήσεις θα υποχρεωθείς ακόμη και να απολύσεις και ένας Θεός ξέρει πόσα άλλα ακόμη.

    Κακά τα ψέματα, η τρέχουσα πολιτική ηγεσία μπορεί να έχει σκορπίσει και να αντιμετωπίζεται με εχθρότητα από σημαντικά τμήματα του ελληνικού λαού, ωστόσο αναλαμβάνει κάθε τόσο την ευθύνη και το κόστος των επιλογών της, προκειμένου να εγγυηθεί υποτυπωδώς τη λειτουργία της χώρας.

    Στα πολλά χρόνια της κρίσης έπεσαν κυβερνήσεις και κυβερνήτες, χάθηκαν ή απομειώθηκαν κόμματα και δυνάμεις, αλλά η χώρα, παρά τις πολλές κοινωνικές συνέπειες κι απώλειες, δεν έπεσε, δεν έγινε Ουκρανία.

    Όσοι ελαφρά τη καρδία αυτοαναγορεύονται σε σωτήρες, παρουσιάζοντας πολιτικές σούπες, δεν μπορούν δυστυχώς να εγγυηθούν το παραμικρό. Η διακυβέρνηση της χώρας δεν είναι ρεπορτάζ, δεν εξασφαλίζεται δι' ευχών, ούτε κερδίζεται από πρόσωπα που κλείνουν μάγκικα το μάτι στον κάθε πικραμένο.

    Κακά τα ψέματα η διάσωση της χώρας δεν θα έλθει από σχήματα της ευκολίας και της στιγμής, ούτε από ψωνισμένες διασημότητες που πήραν τα μυαλά τους αέρα.

    Η σωτηρία της πατρίδας απαιτεί συνένωση δυνάμεων, οργανωμένα σύνολα και σχέδιο πλήρως επεξεργασμένο.

    Αλλιώς, αν επικρατήσουν τηλεοπτικοί και άλλοι σωτήρες, η Ουκρανία θα αποδειχθεί ότι δεν απέχει τόσο πολύ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.